زخاک من اگر گندم برآيد
از آن گر نان پزی، مستی فزايد

خمير و نانوا ديوانه گردند
تنورش بيت مستانه سرايد

منم مستی و اصل من می عشق
بگو از می به جز مستی چه زايد

مرا حق از می عشق آفريدست
همان عشقم اگر مرگم بسايد

( مولوی - کليات شمس )