افسردگی فصلی

داشتن يه همکار پزشک خيلی خوبه. هر وقت کنار شيرين می‌شينم و حرف می‌زنيم، يه چيز تازه ياد می‌گيرم. ديروز عصر توو دفتر مجله نشسته بوديم و يه کم غرغر می‌کردم و از روزگار می‌ناليدم که شيرين گفت: تو هم دچار دپرشن فصلی شدی! و توضيح داد که اول فصل‌های بهار و پاييز به علت برهم‌خوردن تعادل هورمونی، آدم‌ها به افسردگی مبتلا می‌شن و اتفاقا تعداد اين آدم‌ها هم کم نيست. خلاصه که نمی‌دونستم افسردگی توجيه فيزيولوژيک هم داره!
به نظر می‌رسه دوره‌ی افتضاح افسردگی فصلی من داره تموم می‌شه. دلم برای نوشتن تنگ شده و احتمالا دوباره حسابی پرکار می‌شم.
راستی عجب هوايی بود امروز. پياده‌روی ظهرانه با دوستان و بعدش هم پرسه در شهرکتاب خيلی بهم چسبيد. کتاب نزديکی (حنيف قريشی/ ترجمه‌ی نيکی کريمی) رو که احسان عزيزم دو سه ماه پيش گفته بود بخونم، خريدم و شروعش کردم. تک‌گويی‌های يه مرد ميانسال هست که از زندگی خانوادگيش خسته شده و می‌خواد زير همه چيز بزنه. وقتی خوندمش، سعی می‌کنم بيشتر درباره‌اش بنويسم. فعلا که شروع جذابی داره.

Comments

Posted by: شبگرد تنها at October 17, 2004 07:43 AM

Posted by: mohem nist at October 15, 2004 04:41 PM

Posted by: بهار at October 15, 2004 01:58 AM

Posted by: tereza at October 15, 2004 01:06 AM

Posted by: amir hossein at October 15, 2004 12:42 AM

Posted by: راحله at October 14, 2004 11:29 PM

Posted by: صفورا at October 14, 2004 11:18 PM

Posted by: عبدل at October 14, 2004 09:56 PM

Posted by: مريم صورتك at October 14, 2004 09:51 PM

Posted by: فؤاد at October 14, 2004 09:28 PM