Shall we dance
هيچوقت فکر نمیکردم که يک روز افسردهکننده با ديدن يک فيلم، هيجانانگيز شود اما اين اتفاق افتاد. Shall we dance يک فيلم معمولی اما شاد است. کلی از ديدن رقص و شادابی آدمها در فيلم حس مثبت گرفتم و افسوس خوردم که ما به اين هنر اينقدر بیاعتنا هستيم. شايد باورتان نشود من هر وقت از کار خسته میشوم، البته وقتی که در خانه هستم، آهنگهای شاد میگذارم و دهدقيقهای میرقصم. نمیدانيد چقدر شاد و سرحال میشوم.
به هر حال فيلم خوبی بود و برای اولينبار از جنيفر لوپز خوشم آمد. شايد چون خيلی خانم و باشخصيت بود در اين فيلم. ريچارد گِر هم خوب بود اما در فيلم «شيکاگو» بهتر بود. سوزان ساراندون را هم که هميشه دوست داشتهام. خيلی پير و شکسته شده و همچنان بازی خوبش در «راه رفتن مرد مرده» در خاطرم مانده است. خلاصه که Shall we dance فيلمی خانوادگی و مفرح است که به نظرم به يکبار ديدن میارزد.
Comments
من اتفاقا همه چيز فيلم رو دوست داشتم الا جنيفر لوپز...خيلي شل حرف ميزنه...حالت!
Posted by: Pantea at April 4, 2005 06:06 PM
فکر می کنم جنیفر لوپز خانومی شو از عمل جراحی باسن(کون) و شوهرکردناش بدست آورده باشه.
Posted by: پرنو at April 2, 2005 03:25 AM
.:: جمعه، 12 فروردين، 1384 ::.
هیچ سیبی !!
در مرز های سرمایه داری
هیچ سیبی برای
برای تقسیم کاشته نمی شود.
باغبان، اسلحه به دست
کنار درختان رژه می رود
مبادا دهان جانداری
به سیب برسد!!
و به درخت تحکم می شود
مبادا که میوه هایش را
به روی خاک بریزد!!
و زیر هر درختی
پلاکاردی نصب است.
هشدار به درختان عزیز
قد کشیدن اضافی
موجبات قطع گردن شما را
فراهم می سازد.
لطفا به اندازه نردبان ها
قد بکشید!!!
از سياهكل برداشته شده
Posted by: hushang at April 1, 2005 10:28 PM
بنظر ميرسد به هاليود و هاليودي ها سخت
علاقه مند هستي و يا ميخواهي بگي كه
عاشق امريكا هستي.
عزيزم من عمري در اين ديار را گذرانده ام و
جز جهنمي چيزي از ان نيندوختم جه جيزي
جز ريگن و بوش و جنگ نداشتند.
و از مارلون بردندو اموختم كه هاليود جيست.
Posted by: hushang at April 1, 2005 10:23 PM