انتخاب ميان پدرسالاری و خودباوری

يادداشت‌های رضا نصری: «... به نظر من، انتخابات ماه آينده امتحانی‌است برای سنجش ميزان رشدمان به عنوان يک ملت: اگر با وجود تاييد صلاحيت دکتر معين، به هاشمی رفسنجانی رای دهيم، نشان داده‌ايم که هنوز کاريسما را به پراگماتسيم و تبعيت را به خود‌باوری ترجيح می‌دهيم. يعنی هنوز ملت بناپارتيستی هستيم که برايمان انتخابات معنی‌ای جز انتقال توقع و وفاداری‌مان از فردی به فردی ديگر ندارد و ايستاده‌ايم تا برايمان معجزه کنند!‌
ولی اگر ميان هاشمی و معين، معين را برگزيديم، ثابت کرده‌ايم که از آن مرحله عبور کرده‌ايم و آنچه برايمان مهم است نه اقتدار رانت‌آورده و بادآورده‌ی رئيس جمهور، که فضای بازی است که بتوانيم در آن رشد کنيم و تبديل به جامعه‌ی مدنی مقتدری شويم!
انتخاب ميان هاشمی و معين، انتخاب ميان پدرسالاری و خودباوری است...»