...

1.
خيلی شرمنده‌ام کرديد با تبريک‌هايتان. ممنونم. نمی‌دانم برای داشتن اين همه دوست خوب و گل بايد از چه کسی تشکر کنم.

2.
اسمش را گذاشته‌ام «سندرم خانه‌نشينی»؛ حال و هوای اين چند روزم را می‌گويم که با موبايل خاموش در خانه می‌مانم و ارتباط‌هايم محدود می‌شود به اينترنت. دوستم می‌گويد اثر اعتياد به اينترنت است اما خودم می‌گويم نداشتن روح آرام است و سردرگمی. به هر حال اين روزها بايد مرتب معذرت بخواهم به خاطر دير شدن کارها، به خاطر نبودنم، به خاطر معمولی نبودنم.

3.
روی هارد کامپيوترم آهنگ‌هايی از Ennio Morricone کشف کرده‌ام با صدای جادويی Dulce Pontes که بدجور حال می‌دهد. به‌خصوص وقتی کتاب «اعتماد» آريل دورفمان (با ترجمه‌ی عبدالله کوثری) دستت باشد و با لذت بخوانی‌اش.