...

بخش بزرگی از عصبی بودنم برمی‌گرده به عوض شدن نوع زندگيم. پرستوی پر شر و شوری که مرتب اين طرف و اون طرف می‌رفت برای خبر گرفتن و گزارش نوشتن، حالا داره مثل «دخترهای خوب» زبان می‌خونه، برای کارهای بلندمدت برنامه‌ريزی می‌کنه و ساعت‌های زيادی رو توی خانه می‌گذرونه.
مقابله با وسوسه‌هايی که من رو به زندگی عادت‌شده‌ام دعوت می‌کنن، خسته و عصبيم می‌کنه. حالا که اين رو فهميدم، بايد بهتر با شرايط جديد کنار بيام.