سپاس سينمايی

1.
عباس کيارستمی عزيز، هنرمند خوب ايران، فيلم «دَه» را دوست داشتم. انگار من، تک‌تک زنان فيلم بودم. همين‌که زنان هر 10 اپيزود فيلم شما واقعی بودند، همين‌که بدون قر و اطوار حرف دلشان را می‌زدند و همين‌که دوربين عمق نگاه زنان فيلم را نشان می‌داد، کافی‌ست برايم که تشکرنامه‌ی چندخطی بنويسم. بررسی ابتکارها و نکته‌های فنی باشد برای منتقدان حرفه‌ای سينما. ممنونم. من هم در بيکاری و عصبی‌بودن جوش‌های صورتم را با ناخنم می‌کنم، در تنهايی مثل آن دختری که موهايش را به باد داد، در خودم فرو می‌روم و سعی می‌کنم منطقی آرزوهای محالم را توجيه کنم و مثل شخصيت اول فيلم شما، مانيا، سعی می‌کنم حق زندگی برای خودم قائل باشم؛ در را به روی فکرم نبندم؛ جستجو کنم و پرسان‌پرسان جلو بروم.

2.
دنيای رؤياهايم را دوباره پيدا کرده‌ام با ديدن فيلم Finding Neverland. برايم ناکجاآباد مفهومی نداشت. رؤيا را فراموش کرده بودم. ممنونم آقای جانی دپ عزيز و خوش‌تيپ با آن بازی درخشانت.

3.
خنديدم؛ نه به اندازه‌ی مارمولک. هرچند شان پن و رابرت دونيرو عالی بودند در We’re No Angels. همان تفاوت فرهنگی است که باعث می‌شود مارمولک من را بيشتر بخنداند، حتی اگر بدانم کپی اين فيلمی است که ديده‌ام؛ دو زندانی که به لباس کشيش درمی‌آيند برای فرار. فيلم سال 1989 ساخته شده و هنوز جذاب است. بازی‌ها عالی‌اند. ممنونم از هديه کردن خنده، آقايان پن و دونيرو.



January 7, 2006 01:10 AM


Comments


سلام پرستوی عزیز، چقدر قشنگ از این فیلم ارزشمند نوشتین. من ام واقعاً مجذوب اون شدم. کار فوق العاده ای بود. خیلی استادانه کارگردانی شده بود. اینجاست که آدم می فهمه یه کارگردانی ی خوب یعنی چی و کیارستمی واقعاً کیه. بازی ها هم فوق العاده بود. حس همدلی ای رو که بهش اشاره کردین ضمن دیدنش در منم ایجاد شد.

Posted by: از زندگی at January 9, 2006 11:45 PM

پرستو جان اگر فیلم ده را دوست داشتی که به حق فیلمی است بسیار زیبا و دوست داشتنی حتما فیلم "بیست انگشت" از مانیا اکبری همان هنرپیشه اول فیلم ده را هم می پسندی و شاید حتی بیشتر. من فیلم را پارسال در جشنواره فیلم رتردام دیدم و درباره اش در وبلاگم که ان زمان فعال بود نوشتم. البته این فیلم وب سایتی هم دارد که لینکش در وبلاگ من هست.
http://filmreport.persianblog.com

Posted by: سارا at January 9, 2006 01:58 AM

اون دو تا کشیش شاهکارند، مخصوصا آن قسمت موعظه دنیرو!

Posted by: میرزا پیکوفسکی at January 8, 2006 02:48 PM

ببين مادر من تو داری منو فاسد می کنی.
تو توی حرف زدن هيچ ... نخواهی بشی.

شاهکار ديالوگ

Posted by: شهرزاد at January 8, 2006 09:25 AM

tavalodam mobarak

Posted by: iman at January 7, 2006 11:35 PM

در این وبلاگ http://www.axnazr.blogfa.com/ میخوام عکس های شما را بگذارم و دیگران نظر بدهند. هر کس می خواهد بداند دیگران در باره قیافه او چه نظری دارند می تواند عکس خودش را برام بفرسته . اين جديد ترين متد روانشناسي شخصيت هست و شما می فهمید كه دیگران در باره شما چی فکر ميکنندو داراي چه شخصيتي هستيد. عكس قبلي متعلق به آقاي ابطحي بود و حالا عكسي از آقاي اكبر گنجي . عكس بعدي احتمالا شما هستيد . اگر امكان دارد ضمن معرفي اين وبلاگ http://www.axnazr.blogfa.com را در ليست خود بگذاريد

Posted by: Anonymous at January 7, 2006 07:38 PM

سلام. خانم دو كوهكي اگر وبلاگ من را نديد حتما ببينيد. و بعد به اون خواهشا آن را توپ معرفي كنيد. راستي عكس شما به زودي جهت نظر دهي دوستان در وبلاگ ميگذارم

Posted by: اكمون at January 7, 2006 04:59 PM

dah yek filme dastani nist..osoole revayate yek asare dastani dar oon vojood nadare pas dar hozeye filme dastani nist ke daraye yek khate revayiyi bashe va as yek PLOT ba osoole lazem tabayiyat kone..banabarin ma bein gorooh az asare cinemayi dastani nemigim...film dar hozeye asare mostanad hast,in ro kheili sade mitoonid as nahveye filmbardari va sayere osoole avaliyeye cinemayi dar oon bebinid albate agar filme 10 rooye 10 ro bebinid motaghaed mishid ke be in daste az asar mostanad migan ...

az vajebate filme mostanad ham paybandi be asle pardakhte be vagheiyat bedoon dast bordan dar oone...filme 10 mitoone filme khoobi bashe ta vaghtike binandeye khodesh ro gool nazane..ke albate filme kheili khoobi ham hast ama ey kash kargardan bishtar az inke az halate DANAYE KOL boodan farar kone,say mikard ghadri az dast bordan dar vagheiyate asar kam kone ..shayad in hame takide kiarostami dar gozashtane har goone radi az khodesh tooye film kheili tooye zogh bezane vaghti ke mifahmi dar pareyi az lahazat dar haghighate majaraha va shakhsiyatha dast borde...
noee gool zadane mokhatabe ammmm,ke baes mishe binande fek kone yaaaayyy che shahkari ro dare mibine dar halike ....

Posted by: Anonymous at January 7, 2006 04:52 PM

سلام..خوبیید خانوم دوکوهی.....من خواستم رو نوشته بالایی نظر بدم ولی مثل اینکه نمیشه......اما یه سوال : فکر نمی کنید نگاه فیمینیستی ره به جایی نخواهد برد؟؟؟؟/فکر نمی کند که باید زیست؟؟؟؟

Posted by: javad shokri at January 7, 2006 02:24 PM

من از "ده" خيلی خوشم اومد. به نظرم بهترين فيلم کيارستمی بود، و اولين فيلم کيارستمی که زمانش مناسبه و لحظه های اضافی نداره و بی خودی کشش نداده. بعضی از مشکلات و درگيری های زنان رو هم خيلی معقولانه نشون داده بود. راستی در مورد کامنت کسی که در مورد مستند بودن فيلم گفته بود، فکر نمی کنم فيلم اصلا مستند بود يا ادعای مستند بودن داشت. تا جايی که من می دونم "ده" يه فيلم داستانی بود که داستانش هم خيلی خوب روايت کرده بود.

Posted by: خورشيد خانوم at January 7, 2006 02:10 AM

اگه از ten خوشت اومده بیا بهت ten on ten رو بدم که پشت صحنه فیلم ده است با توضیحات خود کیارستمی... ما که همین یک دونه خاله رو بیشتر نداریم.

پرستو:
مخلص خواهرزاده !
کی بگیرم ازت؟ کجا؟

Posted by: علی لطفی at January 7, 2006 01:56 AM

man ham az film khosam oomade bood ta inke fahmidam hich asli az osoole mostanad dar oon reayat nashode va banabarin kheili az lahazat sakhtegi boode...hes kardam baz ham gool khordam...be khosoos in halat dar morede sekanse zabe khiyabooni kheili vazeh bood...be har hal vaghti gharare ye kare mostanad bebini va ba in omid miri jelo va mifahmi az ye manbae movasaghi ke kar mostanade 100% naboode yekho ye hali mishi...

Posted by: Anonymous at January 7, 2006 01:53 AM

Post a comment





Remember Me?